Πολλοί που ξεκινούν την ενασχόληση τους από την Παραδοσιακή Αστρολογία χωρίς να γνωρίζουν πώς λειτουργεί η Μοντέρνα (είδος που αυξάνεται τα τελευταία χρόνια, παλιότερα δεν υπήρχε τέτοιο φαινόμενο) δείχνουν να ξαφνιάζονται όταν μαθαίνουν ότι στην Σύγχρονη Αστρολογία δεν υπάρχει κάποιο ανάλογο σύστημα βαθμολόγησης πλανητών όπως στην Παραδοσιακή. Δεν υπάρχουν όρια, τριπλότητες, πρόσωπα, καψίματα, καζίμι, καμμένες περιοχές, βόρεια, νότια, ανατολικά, δυτικά και άλλων κατευθύνσεων τεταρτημόρια. Παρόλα αυτά, αυτό δε σημαίνει ότι η σύγχρονη αστρολογία δε χρησιμοποιεί κι αυτή με τη σειρά της κάποια κριτήρια βαθμολόγησης πλανητών, έστω κι αν δεν ονομάζει βαθμολόγηση την όλη διαδικασία. Τρανό παράδειγμα για το ότι συμβαίνει αυτό είναι το γεγονός ότι όλοι συχνά λέμε ότι κάποιος είναι «πλουτώνιος», «ουράνιος», «κρόνιος». Τι υποδηλώνουμε με αυτό; Υποδηλώνουμε ότι ασυνείδητα βάζουμε σε προτεραιότητα έναν πλανήτη, θεωρώντας ότι είναι «δυνατός» στον χάρτη.

Τι κριτήρια θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε στη σύγχρονη αστρολογία για να κρίνουμε αν ένας πλανήτης είναι δυνατός ή όχι; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετά, απλά δεν έχουν κωδικοποιηθεί ως τώρα από τους μοντέρνους αστρολόγους. Κάποια από αυτά είναι κληρονομιά της παραδοσιακής αστρολογίας βέβαια, όπως η κυριαρχία ή η έξαρση σε ένα ζώδιο. Άλλα όμως έχουν να κάνουν με μια πιο σύγχρονη αντίληψη όπως για παράδειγμα η σχέση με μεσοδιαστήματα.

Παρακάτω ακολουθεί μία προσπάθεια κωδικοποίησης τέτοιων δυνάμεων. Φυσικά εδώ θα πρέπει να προσέξουμε το γεγονός ότι όλα αυτά μαζί θα πρέπει να υπολογίζονται συνδυαστικά. Κανένα από τα παρακάτω στοιχεία είτε θετικά είτε αρνητικά δεν μπορεί να «σηκώσει» τη δύναμη ενός πλανήτη ή να του μειώσει τη δύναμη. Εφόσον όμως ένας πλανήτης εμφανίζει 4,5 ή 6 και πάνω από τα στοιχεία της μίας ή της άλλης πλευράς μπορούμε να αρχίσουμε να συζητούμε για τη δύναμη ή την αδυναμία τους.

ΥΠΕΡ

1. Κυριαρχία ή Έξαρση
2. Γωνιακός Οίκος
3. Ψηλά στο χάρτη
4. Σε σύνοδο με MC , ASC
5. Πολλές όψεις, κατά προτίμηση με προσωπικούς πλανήτης και θετικές
6. Στενές όψεις (ιδιομοιρίας)
7. Αν μιλάμε για Ήλιο, Σελήνη, ο Ήλιος ισχυρός σε ημερήσιο χάρτη, η Σελήνη ισχυρή σε νυχτερινό χάρτη
8. Αν κάνει όψεις με τα Φώτα
9. Αν κάνει θετική όψη με το Δία ή το Βόρειο Δεσμό
10. Αν κάνει τρίγωνο με ASC, MC
11. Αν είναι χορηγός του Ήλιου ή της Σελήνης ή έχει αμοιβαία υποδοχή
12. Σε σύνοδο με ευμενή απλανή αστέρα
13. Σε σύνοδο ή αντίθεση με ευνοϊκό μεσοδιάστημα, π.χ. Ήλιου Δία
14. Κάνει ευνοϊκές όψεις με τον χορηγό ή τον κυβερνήτη του οίκου του
15. Ο χορηγός ή ο κυβερνήτης του οίκου του είναι σε καλό ζώδιο και με καλές όψεις
16. Είναι στην κορυφή κάποιου σχηματισμού όπως κουβάς (bucket) ή μεγάλου τριγώνου, ενίοτε δε και ΤΑΥ τετραγώνου, αν μπορεί να διαχειριστεί τους άλλους πλανήτες.

ΚΑΤΑ

1. Αδυναμία ή Πτώση
2. Οίκος άτυχος, 6, 8, 12
3. Χαμηλά στο χάρτη
4. Σε οίκους διάδοχους ή κατιόντες
5. Λίγες όψεις ή όψεις με αδιάφορους πλανήτες
6. Περισσότερες αρνητικές από θετικές όψεις
7. Όψεις με μεγάλη ανοχή
8. Αν μιλάμε για Ήλιο, Σελήνη, ο Ήλιος αδύναμος σε νυχτερινό χάρτη , η Σελήνη αδύναμη σε ημερήσιο χάρτη.
9. Ανάδρομος ή Στάσιμος
10. Αν κάνει αρνητική όψη με τον Κρόνο ή τον Πλούτωνα. Για Σελήνη ή Ερμή ενδεχομένως και με Ουρανό ή Ποσειδώνα.
11. Σε σύνοδο με δυσμενή απλανή αστέρα
12. Σε σύνοδο ή αντίθεση με μη ευνοϊκό μεσοδιάστημα π.χ. Άρη Κρόνου
13. Σε τελευταίες (αναιρετικές) μοίρες του ζωδίου, δηλαδή 28 και 29.
14. Κάνει κακές όψεις με τον χορηγό ή τον κυβερνήτη του οίκου του
15. Ο χορηγός ή ο κυβερνήτης του οίκου του είναι σε άσχημο ζώδιο και έχει κακές όψεις
16. Είναι σε σύνοδο, αντίθεση ή τετράγωνο με κάποια κοντινή έκλειψη
17. Είναι στην κορυφή ενός σχηματισμού ΤΑΥ τετραγώνου ή YOD σε σχετική αδυναμία να διαχειριστεί τους άλλους πλανήτες.

Αν και στην Αστρολογία από τον καιρό του Πτολεμαίου τα τέσσερα στοιχεία είχαν κατανεμηθεί με το γνωστό μας τρόπο ανά τριάδες στο ζωδιακό, πολλές αντιστοιχίες μας δείχνουν ότι ίσως να μην είναι αυτός ο μοναδικός τρόπος που θα μπορούσαν τα ζώδια να μοιραστούν σε τέσσερα στοιχεία. Εάν για παράδειγμα τα τέσσερα στοιχεία του Ιπποκράτη έχουν να κάνουν με ενέργειες που συνδέονται με τις τέσσερις εποχές, θα ήταν πιο λογικό τα ζώδια της άνοιξης να ανήκουν σε ένα στοιχείο, τα ζώδια του καλοκαιριού σε άλλο, τα ζώδια του φθινοπώρου σε άλλο και τα ζώδια του χειμώνα στο τελευταίο. Διατηρώντας τη λογική ότι το πρώτο ζώδιο του κάθε στοιχείου είναι το παρορμητικό, το δεύτερο το σταθερό και το τρίτο το μεταβλητό.

Αυτό θα έδινε μία αντιστοιχία που θα αναδείκνυε και κάποια ξεχασμένα χαρακτηριστικά, που τα έχουμε αγνοήσει. Όπως για παράδειγμα ότι τα δύο ζώδια που παραδοσιακά συνδέονταν με τον Κρόνο, ο Αιγόκερως και ο Υδροχόος έχουν στην ετυμολογία τους αναφορά στο νερό (Αιγόκερως ετυμολογικά ερμηνεύεται και ως η κορυφή του κύματος, καθώς η ρίζα αίγ δεν αφορά μόνο την αίγα (κατσίκα), αλλά και το νερό (εξ ου και αιγ-αίον πέλαγος και το κέρας είναι και η κορυφή, με άλλα λόγια ο Αιγόκερως ισορροπεί στην κορυφή των κυμάτων, αντί στις κορυφές των βουνών, κάπως όπως ένας σέρφερ ή για τους εσωτερικούς αστρολόγους ακροβατεί ή μαθαίνει να διαχειρίζεται χωρίς να τα ταυτίζεται τα συναισθήματα είναι κάτι σαν πλοηγός στο αστρικό πεδίο).

Στην αντιστοιχία αυτή λοιπόν, Κριός, Ταύρος και Δίδυμοι θα θεωρούνταν ζώδια της άνοιξης=γη, δηλαδή ζώδια που γεννούν τη μορφή (και ορθώς, καθώς εκπροσωπούν το σπέρμα, το ωάριο και την αναπαραγωγή-διπλασιασμό των πρώτων κυττάρων του εμβρύου), Καρκίνος, Λέων και Παρθένος τις τρεις φάσεις κυοφορίας, γέννησης και ανάπτυξης του παιδιού, που εμπεριέχουν την ανάπτυξη ως διαδικασία, που θα μπορούσε να συσχετιστεί με τη φωτιά (παρεπιπτόντως στη φύση τα ζώα όχι αναίτια συνήθως συνουσιάζονται την άνοιξη και γεννούν το καλοκαίρι για να αναπτυχθούν τα μικρά σε ευνοϊκό περιβάλλον), Ζυγός, Σκορπιός, Τοξότης θα είχαν να κάνουν με την ωριμότητα της ανάπτυξης των σχέσεων, οπότε και θα συνδέονταν με τον αέρα (θυμηθειτε ότι εκτός από τον Τοξότη που στοχεύει στον αέρα, ο Σκορπιός μέσα από το εναλλακτικό του σύμβολο, τον Αετό συμβολίζεται επίσης με ένα ζώο του αέρα, που εποπτεύει από ψηλά επομένως αναπτύσσει αποστασιοποιημένη κρίση και υπομονή έως την επιλογή της κατάλληλης στιγμής που του χρειάζεται για να επιτεθεί) και Αιγόκερως, Υδροχόος και Ιχθείς με την εσωστρέφεια της τρίτης ηλικίας και το στοιχείο του Νερού.

Οι εναλλακτικές αυτές προσεγγίσεις θα ήταν μία βοήθεια να κατανοήσουμε λίγο καλύτερα και τα ζώδια καθώς αναδεικνύουν πλευρές τους που σήμερα με την παραδοσιακή σύνδεση, δεν αναδεικνύονται επαρκώς και αποσιωπούνται, ενώ συνδέει καλύτερα και την έννοια των στοιχείων με τις 4 εποχές. Κι αφού λέμε σήμερα ότι η Αστρολογία είναι κυρίως η αλλαγή των εποχών του χρόνου, αυτό θα είχε ένα επιπλέον νόημα. Αυτό δε σημαίνει ότι οι παραδοσιακές αντιστοιχίες χάνονται, γιατί τόσο που έχουμε δουλέψει χιλιάδες χρόνια πάνω σε αυτές, πλέον λειτουργούν και μέσω σκεπτομορφών, αλλά θα μπορούσαμε συμπληρωματικά να εξετάζουμε και αυτή τη νέα αντιστοιχία.

Είδαμε σε άλλο άρθρο μας ότι οι τύποι των Ακτίνων μπορεί να συσχετίζονται με κάποιο ιδιάζοντα τρόπο με διάφορα είδη ασθενειών μέσα από συμπεριφορές και τάσεις που οδηγούν σε αυτές τις ασθένειες και εκφράζουν την αρνητική πλευρά της κάθε ακτίνας.
Έτσι η 1η ακτίνα μπορεί να οδηγεί στους περισσότερους καρκίνους λόγω της αυτολύπησης και της δραματοποίησης, η 2η ακτίνα σε καρδιακές παθήσεις λόγω της ιδιαίτερης έμφασης στις σχέσεις και της χαράς και λύπης που εναλλάσσονται με ένταση, η 3η ακτίνα με σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες λόγω της τάσης «να δοκιμάσω τα πάντα», η 4η ακτίνα με νοητικές ασθένειες, λόγω των εσωτερικών συγκρούσεων στην προσπάθεια ένωσης του πάνω και του κάτω, η 5η ακτίνα με ασθένειες του μεταβολισμού και κάποιους καρκίνους λόγω της σχέσης της γενικά με την κατηγοριοποίηση και την εξειδίκευση, η 6η ακτίνα με ασθένειες του στομάχου και του συκωτιού λόγω της σχέσης της με τον έντονο συναισθηματισμό και η 7η ακτίνα με κάποιες ασθένειες της καρδιάς και όγκους λόγω της ιδιοτέλειας που μπορεί να εμφανίζει στη χρήση της γνώσης.
Όπως συχνά απαντούμε όμως στα έργα του Θιβετανού αυτά που σε ένα κεφάλαιο περιγράφονται με έναν τρόπο, σε άλλο κεφάλαιο περιγράφονται με άλλον τρόπο κι αυτό γιατί πιθανόν εξετάζεται το θέμα από άλλη οπτική γωνία ή άλλο επίπεδο.
Έτσι σε άλλο σημείο της Εσωτέρας Θεραπευτικής ο Θιβετανός μας λέει ότι οι 7 ακτίνες ακόμη κι αν δεν τις «κατεβάσουμε» στον ανθρώπινο επίπεδο, αλλά τις δούμε σαν κοσμικές και συμπαντικές δυνάμεις, δυνάμεις αφάνταστα πιο εξελιγμένες βεβαίως από το δικό μας ανθρώπινο επίπεδο, ακόμα και τόσο εξελιγμένες λοιπόν, αυτές οι δυνάμεις ΔΕΝ είναι τέλειες. Δηλαδή ακόμα και αυτοί οι Θεοί εν εξελίξει όπως τους αναφέρει, επειδή ακριβώς είναι εν εξελίξει, δεν είναι ολοκληρωμένοι και συνεπώς εμφανίζουν και σαν ενέργειες τάσεις έλλειψης στην έκφραση τους που δημιουργούν κάποιου είδους Κάρμα σε κοσμικό και συμπαντικό επίπεδο. Έχουμε δηλαδή αυτό που ονομάζεται Αιτίες Κάρμα των 7 Ακτίνων
Λόγω αυτού του Κάρμα, οι 7 ακτίνες παρουσιάζουν τάσεις έκφρασης ασθενειών (όπου η ασθένεια εδώ μπορεί να ξεφύγει από τον ανθρώπινο επίπεδο και να είναι ασθένεια, πλανήτη ή και ηλιακού συστήματος ακόμα) που συσχετίζονται ακριβώς με τις ελλείψεις έκφρασης τους.
Πιο αναλυτικά:
Η 1η ακτίνα κοσμικά έχει την τάση να οδηγεί σε κρυσταλλοποίηση τις μορφές, σε ατροφία, «αφαίρεση» ενέργειας και εν τέλει στο θάνατο. Θα λέγαμε λοιπόν καταρχήν ότι η διαδικασία αυτού που ονομάζουμε φυσική γήρανση, δεν είναι καθόλου «φυσική» παρά το Κάρμα της 1ης Ακτίνας.
Η 2η ακτίνα αντιθέτως είναι αυτή που ζωοποιεί. Ζωοποιεί όμως χωρίς όριο, στοιβάζει ενέργειες, χωρίς τελειωμό και οδηγεί τελικά σε «ασφυξία» λόγω της πληθωρικότητας της. Έτσι μπορεί να συνδέεται με κάθε είδους ασθένεια που έχει να κάνει με υπερβολική ανάπτυξη, όπως για παράδειγμα η ανεξέλεγκτη κυτταρική ανάπτυξη (Καρκίνος).
Η 3η ακτίνα είναι μία ακτίνα που έχει σαν καρμική προδιάθεση να «ξοδεύεται» λόγω της γοητείας που της ασκεί η ύλη. Εξαιτίας της γοητείας αυτής η 3η ακτίνα επιθυμεί να δοκιμάζει τα πάντα, να πηγαίνει μία εδώ και μία εκεί, να μην αφήνει καμία εμπειρία να πηγαίνει χαμένη κι έτσι οδηγεί αναπόφευκτα σε εξάντληση ζωτικότητας. Επίσης οι διάφορες «εμπειρίες» μπορεί να έχουν αντίκτυπο και στον οργανισμό λόγω της δράσης και αντίδρασης που προκαλούν.
Η 4η ακτίνα είναι μία τραγική ακτίνα, από μία άποψη, καθώς αναζητά την ομορφιά και την ειρήνη, αλλά μια ζωή βρίσκεται σε πόλεμο. Εδώ έχουμε τον πνευματικό πολεμιστή, που πρέπει να κάνει συνεχώς επιλογές ανάμεσα στο υλικό και το πνευματικό. Η εμπλοκή σε «μάχες» μέσα στην λειτουργία του οργανισμού εξαντλεί κι εδώ τη ζωτικότητα και την κάνει εύκολο αντίπαλο διαφόρων επιδημιών.
Αν και έχουμε μάθει παραδοσιακά να συνδέουμε την χωριστικότητα με την 6η ακτίνα, η Εσωτέρα Θεραπευτική μας λέει ότι πριν η Χωριστικότητα φτάσει στο συναίσθημα μας έχει περάσει πρώτα από το μυαλό μας. Γι’ αυτό πραγματική πηγή της χωριστικότητας είναι η 5η ακτίνα κι αυτό καταρχήν με αγαθούς σκοπούς. Καθώς επικεντρώνεται και συγκεντρώνεται σε κάτι εξειδικευμένο για να το μελετήσει η 5η ακτίνα καρμικά απομονώνεται από όλα τα άλλα και αποχωρίζεται από το όλον. Αυτό δημιουργεί το κάρμα της χωριστικότητας κι όλες οι ασθένειες που σχετίζονται με αντικοινωνική στάση, μη επικοινωνία οργάνων μεταξύ τους, διχασμούς προσωπικότητας ή ακόμα και μη επικοινωνία των ημισφαιρίων μπορεί να συνδέονται με την 5η ακτίνα.
Η 6η ακτίνα συνδέεται ιδιαίτερα με την ανάγκη εκπλήρωσης της επιθυμίας. Ως τέτοια μπορεί να οδηγήσει σε βίαιη συμπεριφορά για να αποκτήσει κανείς το ποθούμενο, σε υπερβολική έμφαση στη σεξουαλική ανάγκη, σε επιφανειακές σχέσεις που βασίζονται στη φυσική ανάγκη και μόνο και σε κακή διαχείριση της φυσικής επαφής, εισάγοντας ακρότητες και αποκλίσεις. Σχέσεις, γάμοι, γεννήσεις, κλπ. που γίνονται από βία ή με κάποιου είδους επιβολή μπορεί επίσης να ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία και να γεννούν προβλήματα ως αποτέλεσμα τους.
Η 7η ακτίνα είναι υπεύθυνη να φέρει σε επαφή μεταξύ τους όλες τις μορφές ζωής, ώστε μέσω της ώσμωσης να οδηγηθούν στο απώτατο μέλλον στην ένωση και την ομογενοποίηση μέσω σύμμειξης. Το γεγονός αυτό και μόνον όμως οδηγεί συχνά ως συνέπεια σε μεταφορά ασθενειών όπως για παράδειγμα όταν γίνονται μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών από ήπειρο σε ήπειρο. Και μόνο που φέρνει δηλαδή σε επαφή αυτά που προηγουμένως ήταν χώρια, η 7η ακτίνα δημιουργεί χώρο μετάδοσης των ζωών από το ένα σύστημα στο άλλο, ζωές που μπορεί όμως να περιέχουν και ιούς, βακτήρια και άλλα.
Από τα παραπάνω συνάγουμε ότι το ζήτημα της μελέτης της σχέσης των Ακτίνων με τις Ασθένειες όχι μόνο του Ανθρώπου, αλλά ολόκληρων οργανισμών ή συστημάτων είναι αρκετά ευρύ, έχει αρκετές πλευρές και θέλει προσοχή, να μην επικεντρώνεται κανείς σε μία μόνο πλευρά και παραλείπει τις υπόλοιπες.

Στη φάση αυτή οι σωματικές δυνάμεις προοδευτικά μειώνονται. Οι εξελίξεις των θεμάτων πάνε πιο αργά, καθώς η Σελήνη είναι πιο γρήγορη όταν είναι αύξουσα και πιο αργή όταν είναι φθίνουσα. Στη φάση αυτή εισέρχεται επίσης στην πλευρά της τροχιάς της Γης που είναι προς τον Ήλιο και την Αφροδίτη. Ενώ στην αύξουσα πλησιάζει προς τον Άρη. Έτσι σε αυτή τη φάση αυτό που δουλεύει καλύτερα είναι το διανοητικό στοιχείο μέσα απ το οποίο οδηγούμαστε σε συμπεράσματα και αποφάσεις και λιγότερο το στοιχείο της δράσης.

Το τελευταίο τέταρτο έχει δύο υποπεριόδους, η δεύτερη των οποίων είναι η λεγόμενη βαλσαμικη Σελήνη. Αυτές τις τρεις τελευταίες μέρες του κύκλου οι δυνάμεις οι σωματικές μας εγκαταλείπουν το ίδιο και η επιθυμία για δράση. Στο τρίτο τέταρτο είναι κι η περίοδος συνήθως που επαναστατουμε. Αν η Πανσέληνος που προηγήθηκε δημιούργησε ρήξεις, εδώ θα γίνει το βήμα της αποχώρησης. Σταδιακά θα υπάρξει αποξένωση μέχρι με τη Νέα Σελήνη να ξεκινήσει δειλά κάτι νέο.

Στο τρίτο τέταρτο η Σελήνη μεσουρανεί την ώρα που ο Ήλιος αναστέλλει. Άρα δεν μπορεί να ενεργήσει εύκολα καθώς επισκιάζεται από τον Ήλιο. Ειδικότερα την περίοδο της βαλσαμικης Σελήνης ανατέλλει μαζί με τον Ήλιο και είναι πλήρως υπό την επήρεια του. Γι αυτό όσοι έχουν γενέθλια φάση Σελήνης τρίτου τέταρτου δύσκολα αφήνονται στο ένστικτο. Γενικά τα πάθη είναι μειωμένα και το μυαλό κυβερνά την επιθυμία. Μπορεί όμως να κυριεύονται από την άλλη από πάθη καταστροφής. Τη διάθεση να διαλύσουν ένα κόσμο που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους.

Έτσι η Φάση αυτή γεννά συχνά επαναστάτες. Ανθρώπους που φύσει είναι απαισιόδοξοι για την κοινωνία. Που δεν έχουν και πολύ διάθεση δημιουργίας. Περισσότερο προτιμούν να είναι παρατηρητές. Απ την άλλη τα άτομα με αυτή τη φάση είναι πιο κοινωνικά υπεύθυνα και τα πάνε καλύτερα με τις ομάδες. Δεν βιάζονται, δε ρισκάρουν και διδάσκονται από τις εμπειρίες των άλλων. Γι αυτό πολλοί θεραπευτές ανήκουν σε αυτή την κατηγορία γιατί παρατηρούν τον πόνο των άλλων και τον κάνουν αντικείμενο τους.

Σαν στοιχείο θα λέγαμε ότι η Φάση αυτή αντιστοιχεί στον Αέρα. Οι άνθρωποι αυτής της φάσης έχουν βγάλει τα συμπεράσματα τους για τη ζωή σε μικρή ηλικία και συχνά μένουν προσκολλημένοι σε αυτά χωρίς διάθεση προσαρμογής. Ασχολούνται πολύ με το παρελθόν και δυσκολεύονται να το αφήσουν και να πάνε παρακάτω,  πράγμα πιο εύκολο για έναν τύπο αύξουσας Σελήνης. Γενικά τα άτομα αυτά ασχολούνται περισσότερο με τις ζωές των άλλων και λιγότερο με τη δική τους. Βλέπουν τη ζωή αποστασιοποιημενα ως «εμπειρία» και δεν ταυτίζονται με τις καταστάσεις. Είναι γενικότερα φάση κρυσταλλοποίησης.

Είναι αλήθεια ότι στη φάση αυτή το άτομο θέλει να προσηλυτίσει τους άλλους στις ιδέες του, άλλοτε όμως έχει και το ίδιο κρίσεις συνείδησης. Σταυροφόρος και απόστολος μιας ιδέας απ τη μια, σε σύγχυση αξιών από την άλλη. Θέματα πίστης σε ιδέες και αξίες παίζουν επίσης πολύ σε αυτόν τον τύπο ανθρώπου. Στις δυσκολίες του το γεγονός ότι δέχεται δύσκολα κριτική και είναι ειρων.

Στον προοδευτικό χάρτη αυτή η φάση οδηγεί σε διάλυση δομών της προηγούμενης ζωής μας, και σταδιακή προετοιμασία του καινούριου. Γάμος, δουλειά μπορεί να νιώσουμε ότι τα έχουμε «σιχαθεί’ πλέον και θέλουμε να πάνε στον αγύριστο.

Αξίζει να τελειώσουμε λέγοντας πως, αν στο γενέθλιο μεταξύ Σελήνης και Ήλιου υπάρχουν πλανήτες, είναι σημαντικοί για το τι θα αφήσει ως υστεροφημία το άτομο όταν φύγει απ τη ζωή του.

Προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε τα αρχέτυπα του Άρη και της Αφροδίτης αξιζει να θυμηθούμε τον αρχαίο μύθο της Αφροδίτης και να δούμε ποιες ήταν τότε οι διαστάσεις του στο ελληνικό περιβάλλον.

Σήμερα στη Δύση έχουμε ανάγει τον Άρη σε αυτόν που διεκδικεί και κατακτά και την Αφροδίτη σε παθητικό ρόλο, που αποδέχεται ή απορρίπτει. Αυτό όμως είναι μία λογική που κληρονομήσαμε από τους Ρωμαίους, που λάτρεψαν τον Άρη (Mars), μέσω του πολέμου, του ιμπεριαλισμού και της κατάκτησης. 

Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο ο Άρης δε θεωρούνταν σημαντικός, άλλα άφρων, που έφερνε την καταστροφή και τη διάλυση και γενικώς προκαλούσε μόνο καταστροφές. Η Αφροδίτη ήταν η δύναμη εκείνη που μπορούσε να τον εξευμενίσει και να τον εξευγενίσει. Ήταν σαν την ώριμη μεγάλη αδελφή που βάζει σε τάξη τον μικρό φασαρία, σαν την εταίρα που στα λιμάνια της Κύπρου σαγήνευε τους Πειρατές για να γλιτώσει το νησί τις αρπαγές και τις ληστείες. 

Η Αφροδίτη ήταν αυτή που σκεφτόταν, που είχε μυαλό, ενώ ο Άρης κοίταζε μόνο τις ανάγκες του κι από μυαλό «κουκούτσι». Στη συνέχεια βεβαίως η επικράτηση της «τάξης» των Ρωμαίων έδωσε και επικράτηση του Άρη, του στρατού, των αξιωματικών, και όλων αυτών που έβλεπαν την ομορφιά ως απόσπαση από τη φιλοδοξία τους. 

Στο σημερινό κόσμο ο Άρης θα ήταν ο εργασιομανής (έξαρση στον Αιγόκερω και χαρά στον 6ο οίκο κατά την παραδοσιακή) που δε θέλει να αποσπάται από τη γυναίκα του που θέλει συνέχεια έρωτα.

Βεβαίως η διάσταση του Άρη-Κριού είναι αυτή που επικράτησε τελικά στη δυτική αστρολογία, όμως καλό είναι να θυμόμαστε ότι τα πράγματα δεν ήταν πάντοτε έτσι.

Για όσους έχετε ασχοληθεί με εσωτερική αστρολογία, θυμηθείτε ότι ο Άρης κυβερνά το κατώτερο αστρικό, δηλαδή τις χωριστικές επιθυμίες, που – ευτυχώς για μας – έχουν την τάση να πολεμούν μεταξύ τους, αντί να ενώνονται. Έτσι το κακό μακροπρόθεσμα διαλύεται από μόνο του και δε χρειάζεται να του αντιστέκεσαι (εκτός αν όπως λέει η Ντιόν Φόρτσιουν θες να επιτελέσεις κάποιο έργο).

Η Αφροδίτη όμως έχει ενδιαφέρον να ιδωθεί και πολιτιστικά. Όπως στην αρχαία Ρώμη υπήρχε διχασμός και από τη μία «αηδία» για τους ηδονιστές Έλληνες και από την άλλη θαυμασμός (απεικονίζοντας και τα συναισθήματα του άντρα, που η μία πλευρά του ελκύεται από τη γυναίκα και η άλλη τη θεωρεί κίνδυνο για την ανεξαρτησία του), έτσι και σήμερα η νεοσυντηρητική Αμερική θεωρεί τους Ευρωπαίους «ηθικά εκπεσόντες» με πρωταγωνιστές τους Γάλλους. 

Τους Γάλλους που δεν είναι τυχαίο, ότι μεγαλύτερη ηρωίδα τους είναι γυναίκα, η Ζαν Ντ’ Αρκ.

Προσοχή, λοιπόν, όταν διαβάζουμε τα αρχέτυπα, γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο, κι όλα έχουν από πίσω τους ιστορία, κατάκτηση και αίμα για να επιβληθούν ιδεολογίες και απόψεις.

Είναι σαφές ότι οι περισσότεροι όσοι ασχολήθηκαν με την εσωτερική αστρολογία έχουν στο μυαλό τους το μοντέλο της αστρολογίας του Θιβετανού και της Αλίκης Μπέιλη. Ωστόσο είναι ενδιαφέρον να δούμε ότι στις αρχές του αιώνα υπήρχε κι ένα άλλο πρότυπο, πιο παραδοσιακά δυτικό, που αναδεικνύεται, αν συνθέσουμε μεταξύ τους απόψεις γνωστών διανοητών της εποχής. Στο μοντέλο της εσωτερικής αστρολογίας του Άλαν Λήο ο λεγόμενος ανώτερος εαυτός είναι τρισυπόστατος, με την 1η διάσταση του, την 1η ακτίνα να αντιστοιχεί στον Ουρανό, τη 2η στον Ερμή και την 3η στην Αφροδίτη. Όχι τυχαία το μοντέλο αυτό μοιάζει πολύ με το ανώτερο τρίγωνο του Δέντρου της Ζωής και τις αστρολογικές αντιστοιχίες των τριών πρώτων καρτών της Ταρώ που αποδίδονται στις πρώτες ατραπούς του Δέντρου. Ο Τρελός Ουρανός, ο Μάγος Ερμής και η Αυτοκράτειρα Αφροδίτη. Η αντιστοιχία μπορεί να συνεχιστεί με τον Κρόνο Αυτοκράτορα και τη Σελήνη στον Πάπα, αλλά καπου εκεί φαίνεται ότι σταματά η συμφωνία και οι Καμπαλιστές της Ντιόν Φόρτσιουν ξεκινούν να μετρούν το ζωδιακό από τον Αυτοκράτορα και κάτω.
Αλλά και με τον Ρούντολφ Στάινερ να συγκρίνουμε το μοντέλο, βλέπουμε ότι ο Στάινερ, απέδιδε τρεις εκπορεύσεις στο ανώτερο Εγώ, την βουλητική ψυχή, την διανοητική ψυχή και την αισθαντική ψυχή, που είναι ακριβώς οι διαστάσεις που αντιστοιχούν σε Ουρανό, Ερμή και Αφροδίτη. Μάλιστα αν αντικατοπτρίσουμε τις τρεις αυτές ανώτερες διαστάσεις στα πεδία της προσωπικότητας, θα δούμε τη Βουλητική Ψυχή να συνδέεται με το Φυσικό Σώμα, την Διανοητική Ψυχή να συνδέεται με το Αιθερικό Πεδίο και τον Ερμή και την Αισθαντική Ψυχή να συνδέεται με το Αστρικό Πεδίο και την Αφροδίτη. Στις δύο από τις τρεις αντιστοιχίες δηλαδή επανέρχονται ο Ερμής και η Αφροδίτη.
Τι θα μπορούσαμε να πούμε άραγε γι’ αυτές τις αντιστοιχίες από πλευράς της σύγχρονης ψυχολογίας; Αν θεωρήσουμε την Κοινωνική Ψυχολογία ως τη διάσταση που μελετάει περισσότερο την ομαδική ψυχή του ανθρώπου, η Ανθρωπιστική Ψυχολογία από την άλλη είναι αυτή που μάλλον προσπαθεί να μελετήσει περισσότερο την εξατομικευμένη πλευρά του και μέσω αυτής να τον συνδέσει περισσότερο με τη μοναδικότητα του. Θα μπορούσαμε να πούμε με τον Ανώτερο Εαυτό του. Πώς το προσπαθεί αυτό; Υπάρχουν διάφοροι τρόποι μας λέει η Ανθρωπιστική Ψυχολογία που ένας άνθρωπος νιώθει ότι διαφοροποιείται και είναι μοναδικός. Ένας τρόπος είναι οι μοναδικές εμπειρίες που μπορεί να έχει βιώσει στη ζωή του. Κι αυτές θα μπορούσαμε να πούμε ότι συνδέονται με τους πλανήτες Ουρανό, Ερμή και Αφροδίτη, καθώς η διάσταση της εμπειρίας έχει πάντα ένα χαρακτήρα α) του να ξεχωρίζουμε β) του να αντιλαμβανόμαστε και να κατανοούμε την εμπειρία όσον αφορά το νόημα της και γ) να τη βιώνουμε αισθαντικά και αξιολογώντας την αισθητική της αξία.
Σημειώστε ότι στην διάσταση της βίωσης της ανθρώπινης μοναδικότητας δεν υπάρχει η έννοια της χρησιμότητας. Οποτεδήποτε κάνουμε κάτι επειδή είναι χρήσιμο, επειδή πρέπει, πέφτουμε στο επίπεδο της ομαδικής ψυχής. Η επαφή με τον ανώτερο εαυτό, απαιτεί να κάνουμε κάτι επειδή α) είναι μέρος του εαυτού μας και δεν μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας να μην το κάνει, τόσο μέρος της ταυτότητας μας μπορεί να θεωρηθεί, β) έχει νόημα και είναι ηθικά ορθό και γ) είναι όμορφο και αξιόλογο να το κάνουμε. Πουθενά δεν υπάρχει η έννοια του χρήσιμου (Κρόνος) το οποίο το πράττουμε, μόνο όσο δεν έχουμε αποκτήσει επαφή με κάποια από τις τρεις διαστάσεις του ανώτερου εαυτού μας. Γιατί όπως λέει και ο Λήο ο Κρόνος είναι ένα περίβλημα που προστατεύει τον ανώτερο εαυτό, μέχρι να φτάσει η ώρα να συνδεθούμε μαζί του.

Η σύνοδος των πλανητών με το Βόρειο Δεσμό δεν είναι πάντα μία εύκολη επιρροή σε ένα ωροσκόπιο. Αντίθετα από ότι είναι γενικώς του συρμού, ο Βόρειος Δεσμός  κάνει το άτομο να είναι διαρκώς ανήσυχο και να αναζητάει διαρκώς κάτι καινούριο. Από κάποιο σημείο και μετά αυτό καταντάει βάσανο, γιατί το άτομο δεν είναι ευχαριστημένο με τίποτα. Επιπλέον αναζητά διαρκώς νέες προκλήσεις, τις οποίες τις αναλαμβάνει πρώτα και μετά διαπιστώνει ότι δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένος να τις υλοποιήσει. Τότε επιστρατεύει το Νότιο Δεσμό του για να «ξελασπώσει». Σε βάθος χρόνου όμως ο Βόρειος Δεσμός δείχνει σα να έχει δοθεί από την Ψυχή (ή από τον Ένοικο, εδώ οι απόψεις διίστανται) για να τραβά το άτομο συνεχώς μπροστά, να το πιέζει συνεχώς να προοδεύει κι αυτό μοιάζει με αυτό που αναφέρεται στα βιβλία του Θιβετανού ότι τα διλήμματα είναι συνήθως φτιαχτά διλήμματα που η Ψυχή τοποθετεί στο δρόμο του Ατόμου για να το αναγκάσει να κάνει επιλογές, ανάμεσα στο ανώτερο και το κατώτερο, να το αναγκάσει να προοδεύσει. Συνεπώς οι Δεσμοί μπορούν να ιδωθούν ως μία μορφή Κάρμα που βασανίζει το Άτομο όχι μόνο με το Παρελθόν, αλλά και με το Μέλλον, γιατί το Μέλλον μετατρέπεται σε ένα Άγχος και μία Αγωνία Εκπλήρωσης. Από την άλλη ωθεί το Άτομο να επιστρατεύει τις Ικανότητες του και να Γεννά Καινούριες και να Επανεφευρίσκει τον Εαυτό του για να ανταποκρίνεται συνεχώς στις Νέες Προκλήσεις,.

Οκτάντας και επιπεδοσφαιρα του 16ου αιώνα. Απο το μουσείο του Γαζη-Χουσρεφ-Μπευ στο Σεράγεβο. Χρησιμοποιούνταν απο τους σπουδαστές της ομώνυμης σχολής του εν λόγω πάσα και ευεργέτη της πολης κατα τον 16ο αιωνα. Δεξια μια σύγχρονη επιπεδοσφαιρα για την παρατήρηση των αστερισμών. Προσφέρεται για σύγκριση.

Αξίζει να ψάξετε τι έλεγε ο Παράκελσος για την ιδιότητα των ανθρώπων με παθητικό ωροσκόπο, να εισπράττουν στην ουσία πλήθος εντυπώσεων απέξω και να το αποθηκεύουν ως απόθεμα ιδεών και ιδεομορφών. Είναι στην ουσία τα άτομα που έχουμε μάθει να λέμε ότι έχουν πλούσια φαντασία, αλλά στην πραγματικοτητα αυτό που έχουν είναι ένας ανοικτός σε εντυπώσεις Ωροσκόπος.

Ο Ωροσκόπος αυτός λειτουργεί ως μια βαλβίδα εισερχομένων εντυπώσεων, που αφήνει να περάσουν περισσότερα από όσα έχει τα εφόδια να διαχειριστεί ο άνθρωπος. Αποτέλεσμα οι εντυπώσεις αυτές να μένουν στο θάλαμο εισερχομένων ανεκμεταλλευτες μέχρι άλλα άτομα να ελκυστουν από το διεγερμένο αυτό ωροσκόπο και να χρησιμοποιησουν συναστριακες όψεις των δικών τους πλανητών προς αυτόν, για να υφαρπαξουν την πληροφορία – ενέργεια.

Με αυτήν θα τροφοδοτήσουν τους δικούς τους πλανήτες. Κι αν είναι κάπως δίκαιοι ίσως σε αντάλλαγμα δώσουν και μια βοήθεια στον σύντροφο τους να διαχειριστεί λίγο καλύτερα τον κατακλυσμό εντυπώσεων που τον διατρέχει. Αν όχι, θα χαιδεψουν λίγο αστρικά τις ενεργειακές τους μπαταρίες και θα δώσουν ραντεβού για την άλλη εβδομάδα.