• Οι περισσότεροι άνθρωποι προσδιορίζονται Σεληνιακά.

    Οι περισσότεροι άνθρωποι προσδιορίζονται Σεληνιακά. Από το ποιανού γιοι ή κόρες είναι, από το που κατάγονται, ποια είναι η πατρίδα τους, πως μεγάλωσαν, τις εμπειρίες η την ιστορία τους. Ολόκληρα έθνη θα λέγαμε συχνά ότι ορίζονται με βάση τέτοια κριτήρια. Ζητούμενο χωρίς να αρνείται κανείς τις αφετηρίες του όμως είναι να ορίζεται και Ηλιακά. Δηλαδή πώς; Με βάση τις επιλογές του. Επιλογές που συχνά διαφέρουν και χαράζουν άλλους δρόμους απ’ την αφετηρία του. Ή τουλάχιστον τοποθετούνται με κάποιο τρόπο απέναντι της. Ένας ηλιακός άνθρωπος λοιπόν θα αυτοπροσδιοριστεί όχι από την καταγωγή του, το ποιανού γιος είναι, το πώς μεγάλωσε και ποια είναι η πατρίδα του, αλλά από το τι κατάφερε και που απέτυχε στη ζωή του και εν γένει απ’ τις επιλογές του. Στην πραγματικότητα κι αυτή η προσέγγιση βέβαια είναι εν μέρει Σεληνιακή γιατί κοιτάζει στο παρελθόν. Μία ακόμη πιο προχωρημένη εκδοχή του Ηλιακού Ανθρώπου είναι να προσδιορίζεται με βάση τους στόχους του, δηλαδή τι θα κάνει στο μέλλον. Είναι αυτός που σε δύο χρόνια έχει στόχο να πάρει ένα αυτοκίνητο ή να πάρει ένα πτυχίο ή να ανοίξει μία δική του εργασία.

  • Από τις πιο δύσκολες πλάνες να εξηγηθεί και να βιωθεί είναι η νοητική πλάνη.

    Από τις πιο δύσκολες πλάνες να εξηγηθεί και να βιωθεί είναι η νοητική πλάνη. Στη σειρά των πέπλων που πέφτουν άλλωστε είναι τελευταία μετά την αντίληψη της ύλης και των συναισθημάτων. Η νοητική πλάνη που σχετίζεται συχνά με αυτό που ονομάζουμε Φύλακα στο Κατώφλι είναι αυτή που αστρολογικά σχετίζεται με τον Κρόνο. Οι περισσότεροι λένε ότι η πλάνη σχετίζεται με τη Maya, αλλά δυστυχώς δεν ξέρουν τι ακριβώς λένε. Ερμηνεύουν τη Maya μάλλον σεληνιακά σαν κάτι θολό που ξεγελάει. Αυτή είναι η μία ερμηνεία της Maya όμως. Η άλλη είναι η όψη του Κρόνου. Αυτή που στην πράξη τη βλέπουμε σε όσους έχουν την υπερβολική σιγουριά ότι έχουν δίκιο.

    Το δίκιο και το ποιος φταίει είναι από τις χειρότερες πλάνες για την αναζήτηση της αλήθειας. Το βλέπουμε συχνά σε χωρισμούς ζευγαριών. Ψάχνοντας να βρουν και οι δύο ποιος φταίει καταστρέφεται η σχέση. Το βλέπουμε στις διακρατικές σχέσεις, όταν η Γερμανία προσπαθώντας να τους κάνει όλους να κάνουν «το σωστό» καταστρέφει τον κόσμο. Στο management υπάρχει μία έκφραση » ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο » που ταιριάζει απόλυτα σε αυτή τη σχέση.

    Η αυτοπαγίδευση στο δίκιο, η αίσθηση ότι «έχω δίκιο και πρέπει να μου το αναγνωρίσουν» είναι από τις πιο δύσκολες πλάνες και είναι ιδιαίτερα έντονη σε όσους επηρεάζονται ιδιαίτερα από τον Κρόνο. Αυτοί, πάντα υπεύθυνοι στη ζωή τους και αποτελεσματικοί, πέφτουν οι ίδιοι στην παγίδα της «δικαιοσύνης» και συχνά χάνουν το δάσος μπροστά από το δέντρο. Είναι από τις χειρότερες πλάνες και τις πιο δύσκολες το να καταλάβεις ότι δεν έχει σημασία ποιος φταίει. Δεν έχει σημασία ποιος έχει δίκιο. Σημασία έχει ότι η ζωη προχωράει. Και τίποτα άλλο…

  • Μερικές Σκέψεις για το Χειμερινό Ηλιοστάσιο

    Στον πρωτόγονο άνθρωπο ανέκαθεν ο θάνατος ήταν ένα μυστήριο. Πού πήγαινε ο άνθρωπος, όταν πέθαινε; Όταν τον έβαζαν μες τη Γη; Οι νεκροί ήταν υπερφυσικά όντα. Μπορούσαν να μιλάνε από τον άλλο κόσμο, να δίνουν συμβουλές, να εμφανίζονται στον ύπνο σου και να σε κατευθύνουν. Ως υπερφυσικά όντα οι θαμμένοι ήρωες και πρόγονοι μπορούσαν να είναι και φορείς μελλοντικής γνώσης, να λειτουργούν μέσα από τη μαντεία. Ο λόγος των νεκρών ήταν νόμος και δεν επιδεχόταν αμφισβήτηση. Η επιστροφή από τον κόσμο των νεκρών λοιπόν δε θα μπορούσε παρά να είναι ένα μοναδικό θαύμα. Έπρεπε να είναι κανείς μεγάλος ήρωας για να καταφέρει να επιστρέψει από κει που κανείς δεν επέστρεφε ποτέ. Να είναι ο Ορφέας, ο Ηρακλής, ο Οδυσσέας, ο Χριστός, αλλά πάντως όχι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Ο θάνατος του Ήλιου συνδεόταν με τον θάνατο των ανθρώπων. Κάθε χρόνο ειδικά στα βόρεια πλάτη, που για πολλές μέρες δεν έβλεπαν πλέον τον Ήλιο καθόλου το Χειμώνα, το Χειμερινό Ηλιοστάσιο σήμαινε ένα πραγματικό θάνατο στη φύση, στις καθημερινές δραστηριότητες, στην ζωή. Έπρεπε να περιμένει κανείς την άνοιξη για να ξαναδεί ικανοποιητικά το φως και να αρχίσει να τρέφεται πάλι η ζωή. Ήταν σαν η φύση να έμπαινε σε κώμα και να επέστρεφε και πάλι πίσω από τον κόσμο της ανυπαρξίας.

    Πολύ πριν οι αστρολόγοι ασχοληθούν με το Ηλιοστάσιο είχαν ασχοληθεί οι Μάγοι. Μαζεύονταν σε μέρη ιερά, να γονιμοποιήσουν τη Γη μέσα από τις προσφορές και την εορταστική τους συνεύρεση. Τον Χειμώνα δεν υπήρχε Απόλλωνας να λατρευτεί μόνο Διόνυσος. Γιατί κοντά στο θάνατο, το ένστικτο της επιβίωσης μας ωθεί σε πιο έντονη και πιο συχνή συνεύρεση ως αντιστάθμισμα.

    Μετά τη μαγική περίοδο ήρθαν οι φιλόσοφοι και οι μαθηματικοί. Να μιλήσουν για κύκλους, φάσεις ανόδου και φάσεις καθόδου, να μετρήσουν τη γωνία πρόσπτωσης του Ήλιου, να χτίσουν μαζί με τους Αρχιτέκτονες ναούς για να δέχονται τις Ακτίνες του Ηλιοστασίου. Μετέτρεψαν έτσι τις Μαγικές Τελετές σε Ιερουργίες συνθέτοντας το κοσμικό με το ανθρώπινο, το συμπαντικό με το βάθος της ψυχής.

    Η Αστρολογία από αυτή την άποψη είναι μία μοναδική επιστήμη. Μόνη αυτή δε μιλάει απλά για τον ανθρώπινο ψυχισμό μέσα από σύμβολα, αλλά λέει ότι αυτός ο ψυχισμός έχει αντιστοιχίες στο φυσικό κόσμο. Δεν είναι κάτι ολότελα υποκειμενικό, αλλά ούτε και κάτι ολότελα αντικειμενικό. Είναι μία Σχέση. Ως Επιστήμη των Σχέσεων η Αστρολογία συνδυάζει την Παγκόσμια Γεωμετρία αλλά και την Παγκόσμια Ψυχολογία. Συνδυάζει την Ελευθερία της Βούλησης και τον Προκαθορισμό, την Φυσική και τη Μαγεία. Είναι ο τόπος συνάντησης του Δεξιού και του Αριστερού Ημισφαιρίου, του Αρσενικού και του Θηλυκού, του Άνω και του Κάτω, είναι ο τόπος στο Μέσον των Πραγμάτων. Και της Ζωής και του Θανάτου, και της Χαράς και της Λύπης, και της Επιτυχίας και της Αποτυχίας.

    Διδάσκει έτσι κει αποτυπώνει η Αστρολογία την πραγματικότητα της Ζωής, χωρίς φτιασίδια και ωραιοποιήσεις και χωρίς εξιδανικεύσεις και μοντελοποιήσεις. Η ίδια η ζωή ξεπερνάει πάντα τις προβλέψεις. Διδασκόμαστε από αυτήν, δεν την καθορίζουμε. Στέκουμε ταπεινοί στους τρόπους που έχει πάντα να μας ξεγελάει, δεν καβαλάμε το καλάμι ότι ξέρουμε τα τερτίπια της. Η Αστρολογία είναι πάνω από τους Αστρολόγους, όπως η Εκκλησία είναι πάνω από τους παπάδες και η Ελλάδα ως ιδέα πάνω από τους εδώ κι εκεί Έλληνες.

    Πουθενά δεν αντιλαμβάνεται κανείς καλύτερα την μεγαλοσύνη του αστρολογικού συμβόλου παρά στα μυστήρια των Κύκλων. Και το Χειμερινό Ηλιοστάσιο είναι η τελευταία φάση της Ηλιακής Χρονιάς, αυτή που στις Φάσεις της Σελήνης θα λέγαμε ότι είναι το τελευταίο τέταρτο. Έτσι το Χειμερινό Ηλιοστάσιο είναι το Κλείσιμο της Ηλιακής Περιόδου, το Ρεζουμέ, που λέμε στην Καθομιλουμένη, η περίοδος που ανοίγουμε τα τεφτέρια μας να δούμε πώς πήγε η περσινή χρονιά; Κερδίσαμε ή χάσαμε, Προοδεύσαμε ή οπισθοχωρήσαμε; Τζογάραμε ή μπήκαμε μέσα;

    Συνεπώς το κλείσιμο της χρονιάς μοιάζει λίγο με το κλείσιμο των ομολόγων στο χρηματιστήριο. Τα ομόλογα πάντα αυξάνουν στο τέλος του χρόνου, γιατί πρέπει να πιάσουν τις αποδόσεις που έχουν εγγυηθεί. Η όποια ρέντα και σπέκουλα γίνεται συνήθως το καλοκαίρι, το τέλος του χρόνου συνήθως μεταφέρονται τα κεφάλαια σε σταθερά προϊόντα.

    Έτσι και οι μεγάλοι παίχτες παίρνουν θέση να ρευστοποιήσουν τις θέσεις τους. Να επιτύχουν τις εγγυημένες αποδώσεις που έχουν υποσχεθεί. Στους ψηφοφόρους, στους επιχειρηματίες που τους στήριξαν, στους επικοινωνιολόγους που τους ανέδειξαν. Πολλές υποθέσεις θα κλείσουν λοιπόν με συνοπτική διαδικασία προκειμένου καθένας να διασφαλίσει την εγγυημένη του απόδοση. Το ίδιο θα ήταν καλό να κάνουμε κι εμείς. Επιστροφή στις σταθερές αξίες και αποδόσεις, μέχρι η νέα χρονιά να δείξει τις νέες τάσεις της.

  • Η καλύτερη προετοιμασία για την πνευματική πρόοδο κατά τον Γκουρτζίεφ

    «Ποια είναι κατά τη γνώμη σου η καλύτερη προετοιμασία για τη μελέτη της μεθόδου σου; Είναι π χ. χρήσιμο να μελετήσει κανείς την απόκρυφη ή μυστική φιλολογία;»

    «Ναι» είπε ο Γ. «Πολλά μπορεί να βρει κανείς διαβάζοντας. Πάρε για παράδειγμα τον εαυτό σου: Θα μπορούσες ήδη να γνωρίζεις πολλά αν ήξερες «πώς να διαβάζεις». Θέλω να πω αν «καταλάβαινες» όλα όσα έχεις διαβάσει στη ζωή σου, θα ήξερες ήδη τι ψάχνεις τώρα.».. «Αλλά δεν καταλαβαίνεις ούτε αυτά που διαβάζεις ούτε αυτά που γράφεις. Δεν καταλαβαίνεις καλά καλά τι σημαίνει η λέξη καταλαβαίνω. Η κατανόηση όμως αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο και το διάβασμα μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμο μόνο αν καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις. Αλλά φυσικά κανένα βιβλίο δεν μπορεί να σου δώσει πραγματική προετοιμασία.»..»Αυτό που ο άνθρωπος γνωρίζει ΚΑΛΑ» (τόνισε τη λέξη καλά) «αυτό είναι η προετοιμασία του. Αν κάποιος ξέρει να φτιάχνει καλά τον καφέ ή να φτιάχνει μπότες καλά, τότε είναι ήδη δυνατόν να του μιλήσει κανείς. Το κακό είναι πως κανείς δεν ξέρει καλά τίποτα. Όλα τα ξέρουμε επιπόλαια, επιφανειακά.»

    Πήτερ Ουσπένσκυ «Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού» (διάλογος με τον Γκουρτζίεφ)

  • Λίγα λόγια για τη μέθοδο των Διελεύσεων

    ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΩΝ ΔΙΕΛΕΥΣΕΩΝ

    Οι διελεύσεις είναι η βασικότερη μέθοδος πρόβλεψης στην αστρολογία, αλλά κι αυτή που συνήθως υποτιμάται. Ακολουθούν μερικές βασικές κατευθύνσεις για το πώς πρέπει κατά τη γνώμη μου να χρησιμοποιούνται.

    – Μία μεμονωμένη όψη ενός πλανήτη που είναι σε διέλευση από κάποιο γενέθλιο πλανήτη δε φέρνει απαραίτητα κάποιο σημαντικό γεγονός. Συχνά όταν έχουμε στον ουρανό σημαντικές κοσμικές όψεις (π.χ. αντίθεση Κρόνου Ουρανού) και αυτός ο σχηματισμός επηρεάζει κάποιο γενέθλιο πλανήτη τότε είναι πιο σίγουρο ότι θα έχουμε ένα ατομικό γεγονός. Άρα εξετάζουμε πάντα τις κοσμικές όψεις και αν μας πιάνουν κάπου στο χάρτη.

    – Οι διελεύσεις από το γενέθλιο δεν είναι ο μόνος τρόπος να φανεί το γεγονός. Συχνά φαίνεται από διελεύσεις στο προοδευτικό ή ακόμα και στην ηλιακή επιστροφή. Δεν αρκεί να κοιτάζουμε τις διελεύσεις από το γενέθλιο, αλλά πρέπει να τις συνδυάζουμε και με άλλα συστήματα.

    – Κοιτάζοντας το χάρτη των διελεύσεων πάνω στο γενέθλιο χάρτη συχνά δεν αποκαλύπτονται αμέσως όλες οι όψεις. Χρειάζεται να αφιερώνει χρόνο κανείς για να εντοπίζει και όψεις που μπορεί να μη φαίνονται αρχικά.

    – Οι διελεύσεων των αργών πλανητών από προσωπικούς πλανήτες του γενέθλιου είναι οι πιο σημαντικές από άποψη γεγονότων και πρόβλεψης αλλά διαρκούν και πολύ, λόγω αναδρομής των αργών πλανητών μέσα στο έτος.

    – Όταν ένας πλανήτης επηρεάζει ένα γενέθλιο και ξέρουμε ότι θα αναδρομήσει και θα ξαναπεράσει από την ίδια θέση στην ουσία επηρεάζει όλο αυτό το διάστημα τον γενέθλιο πλανήτη κι ας μην κάνει στη φάση της αναδρομής του όψη ακριβείας.

    – Οι όψεις δεν αρκεί συχνά να ερμηνεύονται μεμονωμένα αλλά ως μέρος ενός μεγαλύτερου κύκλου. Π.χ. αν ο Κρόνος κάνει αντίθεση με τον Ήλιο μας, μπορεί να είναι μέρος μιας κατάστασης που ξεκίνησε όταν ο Κρόνος έκανε σύνοδο με τον Ήλιο μας. Για να κατανοήσουμε πού βρισκόμαστε και πώς φτάσαμε ως εδώ είναι καλό να γυρίζουμε πάντα πίσω στην αρχή του κύκλου. Στην διαδικασία αυτή το αύξον τετράγωνο δεν έχει την ίδια ερμηνεία με το φθίνον τετράγωνο, ούτε το αύξον τρίγωνο έχει την ίδια ερμηνεία με το φθίνον τρίγωνο. Στην αύξηση του ο κύκλος πάντα περιέχει μεγαλύτερη βούληση και λιγότερη γνώση και στη μείωση του λιγότερη βούληση και περισσότερη γνώση.

    – Συχνά τα θέματα προκύπτουν όχι από όψεις σε σημειοδότες οίκων, αλλά σε φυσικούς σημειοδότες ή σημειοδότες μεσοδιαστημάτων, κλήρων ή άλλων σημείων.

    – Πάντα πρέπει να κατέχουμε καλά το γενέθλιο χάρτη του ατόμου πριν κάνουμε πρόβλεψη. Πρέπει να έχουμε παρατηρήσει τι πράγματα κάνει ο Κρόνος στο συγκεκριμένο χάρτη όταν κάνει όψεις πριν κάνουμε πρόβλεψη τι θα κάνει ο Κρόνος στην επόμενη όψη.

    – Η γενέθλια τοποθέτηση ενός πλανήτη είναι αυτή που δίνει το τελικό αποτέλεσμα της όψης, όχι η διελαύνουσα όψη. Ένας Δίας μπορεί να κάνει τρίγωνο με τον Ήλιο το γενέθλιο, αν ο Ήλιος αυτός όμως κάνει από τη φύση του τετράγωνο με τον Κρόνο, μπορεί και την ευκαιρία που του έρχεται να δειλιάσει να την πάρει. Το αντίθετο επίσης ένα τετράγωνο του Κρόνου από διέλευση στο γενέθλιο Ήλιο, όταν αυτός κάνει στο γενέθλιο τρίγωνο με το Δία, μπορεί από πρόκληση να μετατραπεί σε ευκαιρία από το άτομο.

    – Τα αύξοντα τετράγωνα δηλώνουν μαχητικότητα και συχνά φέρνουν επιτυχίες κι ας είναι τετράγωνα. Τα φθίνοντα δηλώνουν παραίτηση και γι’ αυτό συχνά μπορεί να φέρνουν πιο αρνητικά γεγονότα.

    – Είναι πολύ σημαντικό εν κατακλείδι να κατέχουμε καλά το γενέθλιο όπως πρέπει να ξέρουμε ένα αυτοκίνητο τι συμπεριφορά έχει πριν προβλέψουμε τι θα γίνει όταν βρέξει το απόγευμα. Ένα αυτοκίνητο με καλό κράτημα αδιαφορεί για τη βροχή. Από το γενέθλιο ξεκινούν τα περισσότερα. Παρόλα αυτά δεν ισχύει κατά τη γνώμη μου ότι μία όψη από διέλευση πρέπει να υπάρχει και στο γενέθλιο έστω παραλλαγμένη για να έχει αποτέλεσμα. Έχω δει στην πράξη ότι αυτό δεν ισχύει.

    – Μάθετε καλά τους γενέθλιους χάρτες και πώς να βαθμολογείτε ένα πλανήτη για να ξέρετε πώς θα αντιδράσει στις διελεύσεις. Η σύγχρονη αστρολογία έχει κι αυτή βαθμολογίες έστω και διαφορετικές από την παραδοσιακή. Γωνιακοί πλανήτες, στα ζώδια τους ή στην έξαρση τους, με καλές όψεις με Ωροσκόπο, Μεσουράνημα, ή Φώτα και καλές όψεις με Δία ή σύνοδο με Βόρειο Δεσμό γενικά θεωρούνται καλά τοποθετημένοι. Πλανήτες σε άτυχους οίκους (6, 8, 12), που δεν κάνουν όψη με ωροσκόπο, μεσουράνημα ή φώτα, έχουν τετράγωνα κυρίως φθίνοντα με Κρόνο, Πλούτωνα ή άλλους βαρείς πλανήτες κατά περίπτωση και δεν είναι σε ζώδια που έχουν τίτλους είναι επιβαρυμένοι και δεν θεωρούνται καλά τοποθετημένοι.

    – Μάθετε τους σημειοδότες των θεμάτων αισθηματικών, επαγγελματικών, οικονομικών, όχι μόνο από πλευράς οίκων, αλλά και τους φυσικούς σημειοδότες, τα συσχετιζόμενα μεσοδιαστήματα και τους συσχετιζόμενους κλήρους.

    – Χρησιμοποιώντας όλα αυτά τα εργαλεία μπορείτε να κάνετε πρόβλεψη ακριβείας με τις διελεύσεις και να βοηθήσετε και τον εαυτό σας και τους άλλους στην καθημερινότητα τους.

    Αν κάποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει περισσότερα και να δει και πολλά παραδείγματα ερμηνείας στο βιβλίο Μαθήματα Αστρολογίας 4 – Διελεύσεις που κυκλοφορεί από το www.il-piccolo.gr

  • Δραγωνικός ή Δρακωνικός Χάρτης

    Ο Δραγωνικός χάρτης είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της Καρμικής Ανάλυσης μιας προσωπικότητας.

    Χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων στην καρμική συναστρία, στην πρόβλεψη καρμικών γεγονότων (που δεν αποφεύγονται) και σε πολλές άλλες αστρολογικές υποθέσεις. Το βασικό όμως όφελος του Δραγωνικού Χάρτη είναι ότι αποσυνθέτει την ψευδαίσθηση του μοναδικού ωροσκοπίου, αυτό που η δυτική αστρολογία έχει χτίσει δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια με πολύ προσοχή, ότι δηλαδή καθένας είναι μία μοναδική προσωπικότητα με ένα μοναδικό γενέθλιο χάρτη, που καθορίζει τη μοίρα του.

    Η ύπαρξη του Δραγωνικού Χάρτη μας δείχνει ότι το ατομικό ωροσκόπιο δεν είναι ένα αλλά πολλά και τα οποία συνδέονται και διατρέχουν το ένα το άλλο σαν πέπλα (multi layer) που επικαλύπτουν σωρευτικά το κενό σημείο της μη μετρήσιμης συνειδητότητας. Μέρος μιας σειράς τέτοιων πέπλων, όπως ο Αστρικός Ζωδιακός, ο Αντίστροφος Τροπικός, ο Αντίστροφος Αστρικός και ενδεχομένως και άλλοι, ο Δραγωνικός Χάρτης αποβάλλεται σταδιακά, όπως και οι υπόλοιποι έως ότου σε κάποιο μακρινό χρονικό διάστημα να μείνει μόνο απέναντι μας και μέσα μας το μετρήσιμο κενό σημείο της συνείδησης.

    Έτσι κι ο Δραγωνικός χάρτης σοκάρει σε πρώτη φάση γιατί μας λέει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είμαστε το ζώδιο που λέει ο κανονικός χάρτης μας, ούτε η Σελήνη μας βρίσκεται εκεί, ούτε η Αφροδίτη, ούτε ο Άρης. Ένας άνθρωπος που νομίζει ότι είναι Καρκίνος, μπορεί να είναι Λέων, ένας Λέων μπορεί να είναι Παρθένος, ένας Ιχθύς να είναι Τοξότης κι ένας Αιγόκερως να είναι Ταύρος. Μοιάζει η συνειδητοποίηση των ποιοτήτων του Δραγωνικού σαν τη συνειδητοποίηση εκείνου του πρωταγωνιστή της ταινίας, που μαθαίνει για πρώτη φορά ότι κουβαλάει έναν ξενιστή μέσα του.

    Η μεγάλη ωφέλεια του Δραγωνικού Χάρτη από πλευράς αυτογνωσίας είναι ότι μας δίνει ένα συνεχές εργαλείο αυτοπαρατήρησης, που μας επιτρέπει κάθε φορά να ελέγχουμε τον εαυτό μας και να αποκτούμε σταδιακά αυτεπίγνωση.

    Ρωτώντας κάθε φορά «αυτό που κάνω τώρα σε ποιο ζώδιο αντιστοιχεί; Στο τροπικό ή στο δραγωνικό;» έχουμε ένα σίγουρο και ασφαλές τρόπο να ελέγχουμε συνεχώς τον εαυτό μας και να εντοπίζουμε εάν η εστίαση μας είναι στο εδώ και τώρα του τροπικού μας χάρτη ή στο παρελθόν και στην κρυσταλλοποιημένη μας αυτοαντίληψη που κουβαλάμε στις μνήμες μέσα μας, την ψευδαίσθηση δηλαδή που έχουμε δημιουργήσει για τον εαυτό μας.

    Για να δυσκολέψει την αυτογνωσία μας βέβαια συχνά ο δραγωνικός χάρτης μοιράζεται αρκετά ζώδια ίδια με τον τροπικό έτσι ώστε να νομίζουμε ότι μας βγαίνει π.χ. η Αφροδίτη στο Λέοντα, αντί για τον δραγωνικό Ήλιο στο Λέοντα. Εδώ κρίνεται επί της ουσίας όμως και η βαθιά γνώση των αστρολογικών συμβόλων, έτσι ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε τη διαφορά. Ενώ ο συνδυασμός δραγωνικού και τροπικού κάτω από διελεύσεις, όταν αντιπαραβάλλεται επανειλημμένα με τα γεγονότα, αποκαλύπτει με αποστασιοποιημένο τρόπο την επανάληψη των καρμικών συμπεριφορών, έτσι ώστε να μην μπορούν να αμφισβητηθούν και να τις μπερδέψουμε με άλλες τροπικές πλανητικές θέσεις στο ίδιο ζώδιο.

    Για να παράγετε τον Δραγωνικό Χάρτη σας, θα πρέπει να βρείτε πού βρίσκεται ο βόρειος δεσμός στον τροπικό σας χάρτη. Να βρείτε μετά πόσες μοίρες χρειάζεται να προχωρήσετε το Βόρειο Δεσμό μπροστά ή πίσω, ώστε ο Βόρειος Δεσμός να είναι πάντα στην 0 μοίρα του Κριού. Και μετά να μετακινήσετε κι όλους τους υπόλοιπους πλανήτες τις ίδιες μοίρες και στην ίδια κατεύθυνση. Σημειώστε ότι ο χάρτης σας δεν πρόκειται να αλλάξει όσον αφορά τις θέσεις σε οίκο ή τις αστρολογικές όψεις. Το μόνο που θα αλλάξει είναι τα ζώδια.

  • Ανάδρομος Ερμής και Αστρική Όραση

    Στις διδασκαλίες του για την υφή του αστρικού κόσμου ο Ρούντολφ Στάινερ μας λέει ότι ο αστρικός κόσμος είναι ένας κόσμος διαφορετικός από τον φυσικό γιατί μεταξύ άλλων η όραση μας στρέφεται προς τα μέσα. Δηλαδή ο άνθρωπος αδυνατεί να δει κάτι από τον εξωτερικό φυσικό κόσμο και μπορεί και παρατηρεί μόνο πράγματα που βρίσκονται μέσα του. Ένας αδιαπέραστος δακτύλιος μας λέει ο Στάινερ ότι περιβάλλει τον άνθρωπο, ειδικά, αυτόν που δεν έχει λειτουργήσει με απόσπαση και αδυνατεί να δει οτιδήποτε δε βρίσκεται μέσα σε αυτόν. Έτσι ο αστρικός κόσμος δίνει την αίσθηση της μοναξιάς, ειδικά, αν κάποιος δεν βίωσε την αγάπη στη ζωή του και δεν έχει αναμνήσεις αυτής. Ο Στάινερ μας λέει ότι μεταφέρουμε στον κόσμο εκείνο ότι εμείς έχουμε μέσα μας και το ανακυκλώνουμε ξανά και ξανά. Ξαναβιώνουμε αυτά που έχουμε βιώσει, βλέπουμε τα λάθη μας, αισθανόμαστε ενοχές για τις ελλείψεις, προσπαθούμε να διορθώσουμε αυτά που αφήσαμε σε εκκρεμότητα. Κάθε προσπάθεια να προχωρήσουμε παρακάτω δυστυχώς αποτυγχάνει και οι συνθήκες μας επιστρέφουν ξανά και ξανά στα ζητήματα του παρελθόντος.

    Η παραπάνω περιγραφή θα μπορούσε άνετα να περιγράφει τι μας συμβαίνει εσωτερικά σε περιόδους ανάδρομου Ερμή. Χωρίς να σημαίνει ότι αυτό συμβαίνει πάντα, υπάρχουν περίοδοι του ανάδρομου Ερμή, που πραγματικά κάθε προσπάθεια να επιλύσουμε προβλήματα προς τα μπρος αποτυγχάνει. Όλο και κάτι προκύπτει που μας αναγκάζει να επιστρέψουμε πίσω, ενώ πολλά θέματα που θεωρούσαμε ότι είχαμε παρακάμψει επανεμφανίζονται μπροστά μας. Όσο περισσότερο προσπαθούμε να κινηθούμε προς τα μπρος, τόσο περισσότερο προκύπτουν θέματα του παρελθόντος. Στο τέλος ο χρόνος μας καταλαμβάνεται τόσο πολύ από τις παλιές εκκρεμότητες, που αναγκαζόμαστε και ακυρώνουμε αποφάσεις που είχαμε πάρει πριν τον ανάδρομο, γιατί δεν προλαβαίνουμε πλέον να τηρήσουμε τις υποσχέσεις που είχαμε δώσει. Επίσης προσπαθώντας να πλησιάσουμε μία πληροφορία που μας χρειάζεται όλο και δείχνει να μας διαφεύγει κι έτσι ένα πρόβλημα που κανονικά θα είχε εύκολη λύση το αντιμετωπίζουμε ξανά και ξανά και όλο και κάτι παραβλέπουμε ώστε να πρέπει να το ξαναδούμε.

    Εν κατακλείδι θα λέγαμε ότι η αναδρομή του Ερμή θα μπορούσε να είναι μία κατά τον Στάινερ περίοδος που πρέπει να λειτουργήσουμε περισσότερο την αστρική όραση, παρά τη φυσική. Κατά εκείνον η διαφορά της αστρικής όρασης από τη φυσική είναι ότι με τη φυσική όραση, όταν θέλουμε να μάθουμε κάτι για ένα αντικείμενο απλά σηκωνόμαστε από την καρέκλα, το πλησιάζουμε και το μελετούμε. Ασκούμε μία πράξη βούλησης δηλαδή για να έρθουμε εμείς εγγύτερα σε αυτό. Στην αστρική όραση όμως, αυτές οι πράξεις βούλησης, πάνε στο βρόντο. Εκεί για να μάθουμε κάτι για ένα αντικείμενο θα πρέπει όχι να πλησιάσουμε αλλά να το έλξουμε. Να έρθει δηλαδή εκείνο σε μας, όχι να πάμε εμείς σε αυτό. Αλλά για να γίνει αυτό, για να έλξουμε δηλαδή ένα αντικείμενο, πρέπει να το προσεγγίσουμε αλλιώς, όχι μέσα από τη βούληση. Πρέπει να χαλαρώσουμε, να αφεθούμε και να ζητήσουμε, να το παρακαλέσουμε τρόπον τινά να έρθει προς εμάς. Και να μην κάνουμε καμία πράξη βίαιης προσέγγισης του, όσο κι αν μας βασανίζει αυτό. Εάν θέλει το αντικείμενο θα έρθει εκείνο προς εμάς, εάν όχι, δε θα έλθει καθόλου.

    Η αστρική αυτή όραση είναι ο τρόπος που δουλεύει ο νους μας στην ουσία σε κατάσταση διαλογισμού. Δηλαδή σε αυτή την κατάσταση αφηνόμαστε τελείως από κάθε βουλητική παρόρμηση και αφηνόμαστε «στο θέλημα του Θεού» ή γενικώς στο θέλημα των πραγμάτων, εάν θέλουν να έρθουν προς εμάς. Δρούμε μαγνητικά, όχι βουλητικά και δουλεύουμε με ότι έχει τη διάθεση να μας πλησιάσει, όχι με ότι θέλουμε εμείς να πλησιάσουμε.

    Αυτός δείχνει να είναι και ο τρόπος που πρέπει να δουλεύει η σκέψη μας την περίοδο του ανάδρομου Ερμή. Sit back and relax είναι η βασική οδηγία, άσε τις δικές σου επιδιώξεις στην άκρη, τι ήθελες να κάνεις, τι επιδίωκες, κλπ, και αφήσου τελείως. Αφήσου και παρατήρησε τι έχει την καλή διάθεση να έρθει προς εσένα. Εκμεταλλεύσου ότι σε πλησιάζει κι αν δεν σε πλησιάζει τίποτα, απλά περίμενε. Διαφορετικά, όσο κι αν προσπαθήσεις να κάνεις εσύ κινήσεις εγκλωβισμού του αντικειμένου στη βούληση σου, το φυσικό πεδίο ή οι αισθήσεις σου σε αυτό το διάστημα θα σε προδώσουν.

    Τα παραπάνω όπως είπαμε δεν ισχύουν σε αυτόν τον έντονο βαθμό σε κάθε ανάδρομο Ερμή. Στις περιόδους που ο Ερμής περνάει από προσωπικά στοιχεία στο χάρτη μας ή ο χάρτης μας έχει γενικά έντονες ιδιότητες Ερμή, το αίσθημα αυτό όμως είναι ιδιαίτερα έντονο.

    Εξυπακούεται ότι όσοι έχουν ανάδρομο Ερμή γενέθλιο στο χάρτη τους αναγνωρίζουν περισσότερο το παραπάνω μοτίβο του “να έλκουν” τα πράγματα, περιμένοντας υπομονετικά την τύχη να τα φέρει κοντά τους, αντί να προσπαθούν να πάνε εκείνοι προς αυτά.