Πολύ καιρό πριν ο Αριστοτέλης μας έδειξε γιατί το Καλό δεν είναι το αντίθετο του Κακού, αλλά η Ισορροπία μεταξύ δύο άκρων.
Η ιδέα ότι το Θάρρος είναι το αντίθετο της Δειλίας είναι λάθος. Γιατί υπάρχει και το να είναι κανείς Ριψοκίνδυνος.
Μεταξύ του υπερβολικού Θάρρους (Θράσος) και του πολύ λίγου Θάρρους (Δειλία) υπάρχει κι ο χρυσός κανόνας του Μέτρου, το Κουράγιο.
Μεταξύ της Απληστίας (μαζεύω όλο και πιο πολλά λεφτά) και της Ασωτίας (ξοδεύω όλο και πιο πολλά λεφτά) υπάρχει και η σωστή σχέση με το Χρήμα. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για όλες τις Αρετές.
Το Καλό βρίσκεται πάντα μεταξύ του Πάρα Πολύ και του Πολύ Λίγο.
Είναι η σωστή ποσότητα που αποφασίζει, εάν μία ουσία είναι δηλητήριο ή ίαμα.
Σε ελεύθερη μετάφραση από ομιλίες του Rudolf Steiner
ΒΑΣΙΛΗΣ Δ. ΠΑΠΑΔΟΛΙΑΣ 